Tuesday, July 3, 2018

လူႀကီးမေလးဖတ္စာ

{ ၁ }

ဟင္းေနာ္ ... လုိ့ ေျပာ႐ုံးရွိေသး
ကုိယ့္ေႏြရြက္ေတြက ေႂကြလုလု
ကယုကယင္ျဖစ္ေနတဲ့စိတ္သြားေလးေတြ
မင့္အၿပဳံးမွာအသက္ဝင္တယ္

လူႀကီးမေလးတစ္ေယာက္လုိ
မွာတမ္းရွည္ဖတ္တဲ့အခါ
နားစုိက္စုိက္ေထာင္ထားရတယ္
ကုိယ့္ေျမမွာလင္းတဲ့ၾကယ္ကေလး
အသက္တမွ်လင္းလက္ပါေစလုိ့ပဲ
အႀကိမ္ႀကိမ္ဆုေခြၽလုိ့
ခူးမိတဲ့အခ်စ္တုိင္း လြမ္းစဖြယ္

က်ေနာ့္မွာ အိပ္မက္တစ္ခုရွိရဲ႕
ထုိအိပ္မက္မွာ လူႀကီးမေလးဝိညာဥ္ရွိရဲ႔
မနက္လင္းတုိင္းသစ္တဲ့ေရမွာ
ညီမေလးမ်က္ႏွာရွိတယ္ကြဲ႕
လူႀကီးမေလးရဲ႕

အိပ္မရျခင္းေတြေပြ႔ပိုက္လုိ႔
ညဥ့္ဟာနက္သည္ထက္နက္လာၿပီ
သိပ္လြမ္းေၾကာင္းေျပာဖုိ႔
မ်က္လုံးဟာအိပ္တန္းမတက္ႏုိင္ဘူး
လူႀကီးမေလးေရ
ၿငိမ္းခ်မ္းၾကည္သာခ်မ္းျမပါေစ

ငါမ႐ွိေတာ့တဲ့အခါ
မင္းအျပဳံးေတြလွပေစခ်င္ရဲ႕
ဘဝႏွစ္ခု အိပ္မက္ႏွစ္ခု
တယုတယေမြးယူထားတဲ့ခ်စ္ျခင္းႏွစ္ခု
ေနမေကာင္းျဖစ္လာတဲ့အခါ
နဖူးေပၚက ဆံစေတြငုိေႂကြးေနၾကလိမ့္မယ္

ေနေရာင္သာတဲ့ေရာင္ျခည္ဦးေတြ
လူႀကီးမေလးဆီ တုိက္႐ုိက္က်ေရာက္ပါေစ
ပန္းပြင့္ဟာ သူမျမင္လုိက္ရမွီ
ပါသြားတဲ့ဝတ္မႈံကုိခ်စ္သလုိ
အခ်စ္ေတြ႐ွိရဲ႕
ဆည္းဆာဟာ ငါ့ကုိေငးေနတယ္ကြဲ႔
လူႀကီးမေလးရဲ႕

တိမ္ေတြဟာ
ငွက္အေတာင္ကုိျဖတ္တုိက္ေနတယ္
ကုိယ့္မွာ ငွက္ကေလးမ်ားအနာတရျဖစ္ေလမလား
ေတြးစိတ္နဲ့စိတ္ေတြပူလုိ့
ရာသီဥတုေတြထိနာဖ်ားတယ္

လူႀကီးမေလးရယ္
ဒုကၡတရားေတြထိေတြလာတဲ့အခါ
ျမက္ပင္႐ုိင္းေတြေအာက္မခုိလွဳံပါနဲ႔
႐ုိးတံနဲ့လုံၿခဳံမွဳမညီမွ်တဲ့အခါ
ရင္မခ်ိသူဟာ ငါ ျဖစ္ရဲ႕

နာလုိခံခက္တဲ့ေလတုိက္ႏွဳံးဟာ
ဝန္းက်င္နဲ့ထိစပ္သူတုိင္းရဲ႕ဖတ္စာပဲ
စာမ်ားမ်ားက်က္ေနာ္ညီမေလး
ဘဝေက်ာင္းမွာသင္႐ုိးမရွိေတာ့
စာက်က္ေဖာ္အျဖစ္ကုိယ္ရွိခ်င္တယ္

ညီမေလးေရ
ယဥ္းေက်းမွဳေတြက႐ုိးရာေတြပ်က္တဲ့ေန့
တိမ္ဟာ အိပ္မက္ကုိေဖာက္သတဲ့
အိပ္မက္မက္ေနေၾကာင္းကုိ အိပ္မက္သူဟာ
ကုိယ္တုိင္ျပန္ၾကည့္ေနပုံမ်ား
လိပ္ျပာအျဖစ္နဲ့ညီမေလးအနား
ဆန္းၾကယ္ပုံျပင္ေတြထုိင္ေျပာေနမိတယ္

အနီးနားရွိခဲ့ၾကသလုိ အေဝးမွာ
အေဝးမွာရွိၾကသလုိ အနီးမွာ
လူသတၱဝါတုိ့ခရီးတုိင္းျဖတ္ရတဲ့မုိင္တုိင္ေတြ
အကုန္လြန္လာတဲ့အခါ
ငါကုိခ်စ္ပါ
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျဖတ္သန္းပါ
ခရီးဟာ တုိေတာင္းလွခ်ည္ရဲ႕

ညီမေလးေရ
မင့္ဟာ ေခါက္သိမ္းလုိ့မရတဲ့နတ္သမီးျဖစ္တယ္
မၿပီးဆုံးေသးတဲ့စာပုိဒ္ေလးထဲ
ညီမေလးအၿပဳံးထည့္ထားတယ္
မျပည့္စုံတဲ့ဝါက်ေတြထဲ
ညီမေလးႏွဳတ္ခမ္းစူစူေလးထည့္ထားတယ္
ညီမေလးရယ္
လူႀကီးမေလးရယ္
ကုိယ့္အသံဟာ မင့္ဆီမွာတိမ္ဝင္ေနရဲ႕ ။

{ 2 }

နားညည္းလုိက္တာ လုိ႔ေျပာတုိင္း
ကုိယ့္ရင္ဘတ္ဟာခ်ိနဲ႔ေနတယ္
မ်က္ရည္တစ္ကမ္း အလြမ္းတစ္ခန္းဟာ
ကုိယ္တုိ့အခ်စ္သက္ေသေတြေလ
လူႀကီးမေလးရဲ႕

ၾကယ္ကေလးေတြအိပ္တန္းတက္လုခ်ိန္
ကုိယ့္မွာအလြမ္းေတြနဲ့ခမ္းနားလုိ့
တုန္လွဳပ္ေနတဲ့ေျခေထာက္ေတြလူးလားေခါက္တုန္
သူမ မုန္းမွာ စုိးထိတ္သတဲ့ေလ

မုိးတိတ္ခ်ိန္ကုိေစာင့္ေနတဲ့ပုရြက္ဆိတ္ကေလးလုိ
အိပ္မက္အႀကီးႀကီးမက္ထားသူပါ
လူႀကီးမေလးမ်က္ရည္ေတြနဲ့
ေတာင္ပုိ့ထဲမဝင္နိဳင္တဲ့ ျခသူငယ္ပါ

တိမ္ေရာင္တိမ္လိပ္တုိ့ေဆာ့ကစားခ်ိန္
မုိးသည္းထဲကထိတ္လန့္ေနေၾကာင္းကုိေတာ့
ဘယ္သူမွမသိလည္း ဆုေတာင္းေနမိတယ္
ေနေကာင္းထုိင္သာရွိပါေစ

လူႀကီးမေလးေရ
ဖတ္စာထဲမပါတဲ့
ငါ့ခ်စ္ျခင္းဟာ
ေဟာ့ဒီစာသားေတြသာဖတ္ၾကည့္ကြဲ႕

ဘာသာမျပန္တတ္တဲ့ယုန္ကေလးဟာ
ကုိယ္သာျဖစ္ေၾကာင္းကုိေတာ့
စာသားထဲမဝင္ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္ေတြေလ ခ်စ္
စိတ္ေကာက္ျခင္းဟာအသက္ရွည္သတဲ့
မ်ားမ်ားစိတ္ေကာက္ပါ
မ်ားမ်ားခ်စ္စိတ္ေမြးပါ
ကုိယ့္အသက္ဟာ မင့္တုိင္းျပည္ျဖစ္ေၾကာင္း
ေဟာ့ဒီလုိခ်ေရးလုိက္ရတာပါ
မ်က္ရည္တိတ္လုိ့အိ္ပ္ေပ်ာ္ပါေစကြယ္ ။

{ ၃ }

မုန္းတယ္တဲ့
တိမ္ေတြငုိပြဲမွာ ၿငိမ္သက္ခဲ့
ေလျပင္းေတြအထဲ သူမ ခ်မ္းစိမ့္ေနမလားလုိ့
စုိးရိမ္စိတ္နဲ့သိမ္းထုပ္ခဲ့
စီးကရက္ေတြသိပ္ကုန္တာပဲ
သူမကုိမေျပာျဖစ္ခဲ့ပါ

မ်က္ရည္အလြင့္မွာတရားဓမၼတီးလုံးစတယ္
မုိးၿခိမ္းသံအထဲ ကုိယ္ေခါင္းငုံ့ထားပါတယ္
ငါခုိက္တဲ့အရိပ္ကေလးအေငြ႕မပ်ယ္ပါေစေၾကာင္း
ဆုေတာင္းထဲထည့္ေမတၱာပုိ့ျဖစ္တယ္

ကုိယ့္ရဲ႕အမွန္တရားမေလးေရ
အရာရာမေသခ်ာဘူးလုိ့နားလည္တတ္တဲ့ကုိယ့္မွာ
နားမလည္တတ္တဲ့မ်က္ရည္ေတြနဲ့
နားမလည္တတ္တဲ့အလြမ္းေတြ
ၿပီးေတာ့
နားမလည္းတတ္ဘဲ ဥၾသသံကုိနားေထာင္ေနမိတယ္

အလြမ္းေတးတဲ့
သူလည္းအေဖာ္မဲ့သြားလုိ့ေနမွာပါေလ ။

{ ၄ }

အခ်စ္ကုိ ခ်စ္တယ္လုိ့ေျပာေတာ့
နားမၾကားဘူးတဲ့
လြမ္းလုိက္တာဆုိတဲ့အသံ
မင့္ဆီလွမ္းပုိ့ေတာ့
နားကန္းသြားၿပီတဲ့
ဟုတ္တယ္
တကယ္ဆုိအခ်စ္ဟာ
အကုန္ကန္းမွပြင့္တဲ့ပန္းပဲ

အကန္းကုန္တဲ့အခါ
လန္းတဲ့အပင္ပဲ
ဘယ္လုိအကန္းေတြလဲ
ဘယ္လုိအကန္းကုန္ၾကမလဲ
သဝန္တုိျခင္းမွာလဲ အလွတရားရွိတယ္ကြဲ႕
လူႀကီးမေလးရဲ႕

မင္း
ပုဇင္းရင္ကြဲေတးေလးေတြကုိနားေထာင္ပါ
ကုိယ့္ကုိလည္း ကုိယ္ခ်င္းစာပါ
အခ်စ္ဆုိတာ ခ်စ္မွလွတဲ့တရားေလ
စာကေလးေတြရဲ႕ က်လိက်လိအသံေလးေတြ
ကုိယ့္နားထဲတုိးဝင္လာတယ္
မင့္အသံလားလုိ့ကြယ္
ကုိယ့္မွာ အလန့္တၾကား ။

{ ၅ }

အထင္​လြဲမႈရဲ႕နိဂုံးတုိင္​း
မလွပတတ္​တာသိရဲ႕သားနဲ႔
လူႀကီးမ​ေလးရယ္​
ဒီမွာ အိပ္​မက္​​ေတြ အခ်ိတ္​အဆက္​မမိျဖစ္​​ေပါ့

ညဥ္​့ငွက္​သံ​ေတြနဲ႔အ​ေဖာ္​ျပဳ​ေနတဲ့ည​ေတြ
မ်က္​လုံး​ေတြ သိပ္​​ေစ်းစစ္​တာပဲ
ခု​ေတာ့
အိပ္​ပ်က္​ည​ေတြမ်ား​ေပါ့
သံစဥ္​​ေတြ
အလြမ္​းကုိဖက္​ အိပ္​ငုိက္​ၾက​ေပါ့
လြမ္​းတယ္​

စိတ္​မပ်က္​လုိက္​ပါနဲ႔
စိတ္​
မပ်က္​လုိက္​ပါနဲ႔
မ်က္​စိ​ေတြလဲ​ေပကလပ္​​ေပကလပ္​ျဖစ္​​ေနၿပီ
အလြမ္​း​ေတြလဲဆိပ္​ကမ္​းမဲ့​ေနၿပီ
ခ်စ္​​ေရ
လူႀကီမ​ေလး​ေရ
​ေခၚသံ​ေတြအထဲအလြမ္​း​ေတြထည္​့ထားပါတယ္​ကြယ္​
မင္​းဆိပ္​ကမ္​းဟာ ငါ့အသက္​ပါပဲ ။

{ ၆ }

​ေလ​ေျပ​ေလညႇင္​းဟာ ပ်င္းရိေလးကန္​လုိ႔
ပူျပင္​းတဲ့ရာသီဥတုကုိ​ေသာက္​ခ်​ေနတယ္​
သန္​း​ေဝ​ေနတဲ့အလြမ္​းတမ္​းခ်င္​း​ေတြဟာ
စိတ္​ဖတ္​စာမ်က္​ႏွာ​ေတြပါပဲ

လမ္​း​ေတြဟာ
လူသား​ေတြကုိငတ္​သတဲ့
ၿငိမ္​ခ်မ္​း​ေရးဟာလည္​း
လူသား​ေတြျပန္​ငတ္​တဲ့စာမ်က္​ႏွာပဲ

လူႀကီးမ​ေလး​ေရ
သက္​ျပင္​း​ေတြခုိး​ေသာက္​ရတဲ့တိမ္​​ေတြထဲ
ကုိယ္​ဟာ အသက္​႐ွင္​သူပါ
လမ္​း​ေလွ်ာက္​​ေနတဲ့​ေျခ​ေထာက္​​ေတြကလဲ
ကုိယ္​့ရဲ႕အိမ္​ပါ
အိမ္​​​ေျပး​တစ္​​ေယာက္​ရဲ႕အတၳဳပၸတၱိ​ေတြထဲ
သိမ္​ငယ္​မႈ​ေတြ​ကုိအိပ္​​ေဆးတုိက္​ပစ္​ခဲ့တယ္​
လြမ္​းတယ္​ကြယ္​ ။

{ ၇ }

သက္ရွိအေႏြးထည္ေလးဟာ
လူျကီးမေလးျဖစ္တယ္
အိပ္မက္ထဲေဇာက္ထုိးက်တဲ့ျပဇာတ္မွာ
ထမင္းလုံးတေစၧေတြက
ငါ့ကုိဟာသလာေျပာတယ္
အခ်စ္ကခ်စ္ေနဖုိ့သာအဓိကပဲမဟုတ္လား

ေနေရာင္ျခည္ထဲပါလာတဲ့
ျမူမွဳံေလးေတြသတိထားမိသလုိရွိတဲ့အခါ
ကုိယ့္ကုိအဲဒီလုိသတိရပါ
ေပ်ာက္ကြယ္ပ်က္လြယ္ရွိတဲ့တိမ္ေတြထဲ
ကုိယ္ကလူျဖစ္လာသူပါ

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေနပါ
အသိပညာေတြကုိခ်စ္ပါ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအေျကာင္းေတြးတဲ့အခါ
ကုိယ္တုိ့ဟာဆုံရန္ခက္တဲ့မ်ဥ္းကေလးေတြပါပဲ

လူျကီးမေလးေရ
တိမ္ေတာက္ခ်ိန္မဟုတ္တဲ့ေဆာင္းရာသီမွာ
သက္ရွိျခုံေစာင္တစ္ထည္ဟာ မင္းသာျဖစ္တယ္
စိတ္နဲ့ခ်ိတ္လုိ့ရတဲ့ခ်ိတ္ကေလးဟာ မင္းသာျဖစ္တယ္
ဆီမီးတုိင္ကေလးထြန္းညွိမယ္
အရွိန္ကုန္သြားတဲ့အထိအတူတူေငးခ်င္မိေတာ့တာပါပဲ ။

{ ၈ }

ေျကြက်လာတဲ့ခေရပန္းကေလးေတြမွာ
အေငြ႕ပ်ံေနတဲ့အလြမ္းေတြပါတယ္
နိမိတ္ဆုိးေတြနဲ့ကမ႓ာေလာကမွာ
မင့္ဟာ ကုိယ့္နိမိတ္ကေလးပါပဲ
အဲဒီနိမိတ္ရဲ႕ဝိညာဥ္ဟာ
ကုိယ္ျဖစ္ရဲ႕

အိမ္ေျမာင္စုတ္ထုိးတဲ့အခန္းေလးထဲမွာ
လာဘ္တိတ္ေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္
မလုိအပ္ဘူးလုိ့ယူဆမိတဲ့လုိအပ္မွဳေတြပါ
ငုိစရာရွိရင္လည္းတိတိက်က်ငုိပစ္ဖုိ့အသင့္ပဲ
မာယာေတြမလႊမ္းျခံဳတတ္သူေလ

အခ်စ္ဦးတုိ့ကမၸည္းေက်ာက္စာမွာ
လူျကီးမေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္
တိတိက်က်ခ်စ္ခဲ့တာပါခ်စ္ရယ္
ကမ႓ာေျမျကီးဟာတည္ျငိမ္လုိ့
ေငးမိတဲ့ေရျပင္ကလည္းတည္ျငိမ္လုိ့
ဘာမွစကားမဆုိျဖစ္ခဲ့တာကလည္း
မင့္အသံဟာ ကုိယ့္ရင္ဘတ္ျဖစ္လုိ့ပါပဲ
တကယ္ပါ
တကယ္ေတာ့စကားလုံးပါမဲ့ခဲ့သူပါေလ ။

{ ၉ }

မင္းစိတ္ေကာက္တဲ့အခါ
မင့္အသံေလးကအစ မ်က္ႏွာေပါ္မွည့္ကေလးအဆုံး
အိပ္မက္ထဲထိစုိးမုိးလြန္းတယ္

ဘာကုိလဲလုိ့မေတြးျဖစ္ဘဲ
စိတ္ေအးျကည္သာျဖစ္ေစလုိျခင္းပါပဲ

မင္းစိတ္ေကာက္တဲ့အခါ
အိမ္ေဘးကႏွင္းဆီပန္းရုံကေတာင္
ရနံ႔မထုတ္လႊင့္ေတာ့သလုိ
တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လုိ့

မင္းစိတ္ေကာက္တဲ့အခါ
ညမွာသာေနတဲ့လမင္းျကီးလည္း
ကုိယ့္ရဲ႕ေခါင္းငုိက္စုိက္ျဖစ္ပုံနဲ့
သူလည္းအထီးက်န္လုိ့

ျကယ္ကေလးေတြရဲ႕ပုံျပင္ထဲမွာ
လူျကီးမေလးအေျကာင္း
တစ္ခုတ္တရေျပာေနျကသတဲ့
ကုိယ္ကေတာ့
မင္းစိတ္ေကာက္ပုံမွာ
အတုံးအရုံးလဲျပိုလုိ့

သဘာဝတရားရဲ႕ေသခ်ာတဲ့အေျကာင္းတရားမွာ
မင္းဟာ
ကိိုယ့္ရဲ႕ေသခ်ာျခင္းတစ္ခုျဖစ္ေလရဲ႕ ။

ေမာင္ေရခဲ
{ 12/3/2017 - မွ - 20/11/2017 ထိ }

No comments: