Tuesday, May 12, 2026

အပြီးပြန်မယ့်သူ

စိတ်အလိုမကျဖြစ်တဲ့အခါ
စကားတွေမညီမညွတ်ဖြစ်တဲ့အခါ
ရိုင်းရိုင်း စိုင်းစိုင်း ထြက္ဆိုမိတဲ့အခါ
ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ
ငါက
အပြီးပြန်မယ့်သူမို့ပါ
 
ငါနေထိုင်တဲ့အခါ
ငါပြောဆိုတဲ့အခါ
ပွင့်လင်းမှု့တွေနဲ့
ငါ့ကိုယ် ငါ အိုးမဲသုတ်မိရင်
ငါ့ကိုခွင့်လွှတ်ပါ
ငါက
အပြီးပြန်မယ့်သူမို့ပါ

ပရမ်းပတာ နေထိုင်မိတဲ့အခါ
ပရမ်းပတာ ပြောဆိုမိတဲ့အခါ
စကားတွေဖောင်းကြွလာတဲ့အခါ
ငါ့ကိုခွင့်လွှတ်ပါ
ငါက
အပြီးပြန်မယ့်သူမို့ပါ

                                မောင်ရေခဲ
 
 



ကမ်းတစ်ဖက်

မကြင်သမျှ ခင်နှမ နဲ့ပက်သက်မှဖြင့်
ယခင်သံသယကိုတောင်
ကွမ်း လိုယောင်ဝါးလိုက်ချင်ပါရဲ့
မှားလိုက်ဝဋ်တွေ
အသိုက်ချွေ အခက်ချိုးသော်လည်း
အချစ်ပျိုး သည်ရင်ကြောမှာ
ပြစ်ကျောမျှ ထင်ဘူးခင်ရေ
သံလွင်လွင်ကမ်းဘက်
ဂန္ထဝင် ပန်းတစ်ခက်ကြောင့်
အလှမ်းခက်ထင်ဘူးကွယ်လေ
အေနေတြ ဘယ်လောက်ဝေး
အေတြးမွာ မှန်းကာဆ
တမ်းတလို့ဆွေးစိတ်မပြေ
မှေးမှိတ်မလေ
မျက်တောင်တို့မြေးယှက်ပြန်တော့
တွေးချက်က သူ့မျက်နှာ
လ ထိန်ထိန်သာ
အသွင်မှာ ပျော်ကာမြူးသော်လဲ
ဘွင်မှာ မောကာ မူးပါပေါ့
လူးလား ဘွင်မှာ
ဆူး ခါး ရင် ဗျာ
လ ..လွင်လွင်မှာ
ကြင်သူတွေ ပျော်ကာမြူးသော်လဲ
အလျင် ပျော်ကာမြူးချင်ပေါ့။
သြော်
နှောက်ယှက်ဝဋ်ကြွေး
 
 
                                                                           မောင်ရေခဲ


ဝဋ်ကြွေး

ဆောင်းလယ်အိပ်မက်
အအိပ်ခက်တယ်
အိပ်စက်ဘယ်ပုံညွှန်းပါ့မယ် ။


နှောင်းဝယ် တိတ်ဘက်
အဆိပ်တက်တယ်
နှိပ်စက်သည်ပုံဖြစ်ရတယ်


လူ့ဝယ် စိတ်ဓာတ်
တံဆိပ်ခတ်တယ်
ခန်းပိတ် နှလုံးငိုကွယ်ရို့ ။


ခုနှယ် ဤဇာတ်
ချစ်ဓာတ် ပျက်သည်
စိတ်ဝယ် နေဝင်ညိုတယ်ကို ။



ဆောင်း တိတ် နှောင်း ချိတ်
လူခြေတိတ်သော်
ဆိတ်ဆိတ်ရင်မှာ ပြိုကျပါသည်
ဝဋ်နှယ် သည်ပုံဖြစ်သတည်း ။


မောင်ရေခဲ

ဝန်ခံချက် ။
              (ကိုနေဇော်လင်းဆီပို့ဖူးတယ်ဗျ....ညီနေဇော်လင်းရေ ကိုယ်တင်လိုက်ပြီနော်)


ဆားငံရေ

ရေတွင်း ဖြစ်စေဖို့
အေနေတြ ကျဉ်းခဲ့ပြန်ပါပြီ
လျင်မဲ့ ပြန်ဌါနီ ။

အတွင်းနက်နက်
တူးလေ နက်လေမို့
အထူးအထွေပြင်ရန်ခက်လှသည်
ရင်းခဲ့ စံရာဆီ ။

ဘဝကျင်းကိုလ
အလွ တူယွင်းနဲ့တူးမှဖြင့်
ကွယ်
စက်သွားထက်လွင့် ။

                                      မောင်ရေခဲ


ဖောက်ပြန်ခြင်း

ညဥ့် နက်နက် ကာရံပျက်
သွက်လက်ချိန်ခါ ။

ဘွင်မှာ ပျော်မြူးကျ
မော်မူးကြတဲ့ ဒီကမ်ဘာ ။

အတော်ကူးမှဖြင့်
လျှော်ဘူးကွယ် မထင်ရက်လေတော့
အဆင်ခက် သည်ညရိုးမှာ
လျှိုး
မှောက်လျက်ဆင်း ။


                                        မောင်ရေခဲ
                                  

သူ တွေးခဲ့တဲ့ ဒိုင်ယာရီ


ဟော ဟိုနားဆီက တစ်ဗျောင်းဗျောင်းနဲ့ပြေးလာတဲ့ မိုးအော်သံကို တားဆီးဖို့
သဘာဝဓမ္မက အမိန့်ထုတ်ထားတယ် ။
အဲဒီအချိန် ...
အဖြူရောင် ဝါဂွမ်းလေးက ရှက်ပြုံး ပြုံးကာလမ်းလျှောက်လာရဲ့ ။
တစ်ချို့ကို လမ်းပိတ် ....
တစ်ချို့ကို ချောက်ချ ....
တစ်ချို့က ကြောက်ကြ ဆိုပဲ ....
တကယ်တော့ ဒါ သဘာဝ ဓမ္မ ပဲလေ
ရှည်ရှည်ဝေးဝေးတွေးရင်
သူရို့ ပြောတဲ့ ဘုရားသခင် နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ မခေါ်တဲ့ သူ့ကို အပြစ်တင်တယ်
ခက်တယ်ကွယ်
ပြဿဒါးနေ့မှာမွေးတဲ့ငါက
နက္ခတ်မှားတဲ့ ရာဇဖွားဖြစ်ချင်တော့
ခနော်နီ ခနော်နဲ့ လောကဓံ နဲ့ စစ်ခင်းတယ် ။
မြစ်တလင်းတွေ ဖဲ့ဖဲ့တိုက် အမှိုက် သရိုက်ဆိုရင်
မြို့လယ်က မီးတောင်ကြွင်းပေါ့
ရက်လှေတွေ ရေဆန်အလှော်မှာ ညှော်မိသွားတဲ့
ငါ့ အံဆုံးလေးရေ
ဒီတစ်ခါ ငါ့ကိုဆေးသောက်ခွင့်ပြုပါ
လူတွေနီးတဲ့ ဟိုအဝေးမှာ ငါမနေပါရစေနဲ့
အသက်ရှုမွန်းကျပ် ရင်ဓာတ်တွေပျက်မှာစိုးလို့ပါ
အရိုးတွေ ဆွေးလဲ ရင်မဆွေးရင်
အမြင်ကြည်တဲ့ မင်းတို့ဝန်းကျင်မှာ ငါ ကာရံတစ်ခုပဲဖြစ်ပါစေ
ကြွေလွင့်ရလဲ ကျေနပ်တယ် ။


                                    ကိုရေခဲ

" ည " တေး

မြူတိမ်ကင်းတဲ့ည
ခပ်လွလွချတဲ့ခြေတစ်စုံ ရင်အုံတွင်းသက်ဆင်း
အခင်းအကျင်းစုံစီနဖာ တုန်ယီကာလှိုက်မောခဲ့ရ ။

မြူတိိမ်ကင်းတဲ့ည
ထယ်ထယ်ဝါဝါလင်းမြ အဆင်းလှတဲ့ရင်ခွင်နှစ်စုံ
အသွင်ကိုယ်စီခြုံလို့ ပန်ရောင်ကို်ယ်ရုံတစ်ခုက
မခို့တရို့ကြွေကျ ဒီည
သိပ်လှတယ် ။

မြူတိမ်ကင်းတဲ့ည
သောမနဿဝေဒနာတွေ တဖွားဖွားသွန်းချ လွမ်းရတော့မယ့် ဒီည
အနှစ်တွေအခါအခါ ထပ်ပေမယ့် ကံကြမ္မာလေအလွင့်မှာ
ကြွေလွင့်ခွင့်ရချင်ပါရဲ့ ။

မြူတိမ်ကင်းတဲ့ည
ရနံ့စုံပျံကျော် မောင်ဇော်ဂျီတို့ပျော်တဲ့ည အလွ အပ
သူရို့ဖန်ဆင်းခဲ့လေသလား ထွေရာလေးပါးသုံးသပ်တော့
အဆုံးသတ်အလွမ်းတစ်ပုဒ် သူရုပ်နဲ့သူ ဖန်းဆင်းတယ် ။

မြူတိမ်ကင်းတဲ့ည
နွဲ့နှောင်းသာယာကမ်ဘာလောက သြချလောက်အောင် တောထ
ဒီဘဝျပန္ဆုံပါ့မလား အတွေးနဲ့ရေး
အဆွေးတွေ အဝေးလွင့် ခပ်နင့်နင့် ရင်ဘတ်ကို
ဘယ်အတတ်တွေနဲ့ပြု့စား
ခုမ်ားမွ ငါ့ရင်ခွင်ခိုနား
ဒီည
ဘယ်မေ့ရမလဲကွယ် ။

                                      မောင်ရေခဲ

" ငါ့ " မသိခြင်းများ

အလွမ်းတွေတငွေ့ငွေ့ ၊ ဘုံဓလေ့မှာနေသူတိုင်း
ကြမ္မာရိုင်းနဲ့ဆုံတတ်တယ်တဲ့
ငယ္ငယ္က ဘိုးဘိုး စကား
ငါ ဘယ်အလေးထားတတ်ပါ့မလဲ
အနှစ်နှစ်အလလ စုဆောင်း
သူသရဖူဆောင်းဖို့
ကိုယ်ခန္ဓာရို့ရို့ ၊ သက်ပျင်းတွေညို့
ကြယ်ကလေးတွေတောင်ခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယ်ကြပေါ့
တကယ်တော့
ငါ ...သံလမ်းတစ်ဖက်ဖြစ်သွားတာပါ
အရာရာသူ့တွက်တွေး
သူ့တေးတွက်ကိုယ်ဆို
မလိုတော့လွှင့်ပစ်ခံ
ဒါ ...တဖက်သတ်လောကဓံဆိုတာ
ငါ ဘယ္သိပါ့မလဲ
ရွှေငွေတွက် လှုပ်ရှား ၊ ဘဝ ကတုတ်ကြားထဲ
မလူသာ မလွန့်သာ
နွေလေးရူးက ဦးတည်ရာတိုက်ခတ်တယ်ဆိုတာ
ဒူးတည်ရာ တိုက်တတ်တယ်ဆိုတာ
ငါဘယ္သိပါ့မလဲ
အလဲလဲပြိုကွဲ
အကွဲအလွဲတွေ အနီးရောက်ဖို့
အလွတ်အကျွတ် ငါ့ကိုခွဲ
မရဲဘဲ ကျွဲလှည်းစီးချင်တဲ့ ငါ
ခုတော့
ရူးချင်သလိုလိုဖြစ်လာတယ်
ခူးမလို့ကြံတုန်း
တဒုန်းဒုန်း တဝုန်းဝုန်း တံခါးခေါက်သံ
ဘာများတဲ့လဲကွယ်
ကံကြမ္မာတံခါးလာခေါက်သံ
တညံညံ - ညံမဆဲပေါ့
စိတ်တွေကိုရှော့ရှော့ထားရတယ်
မသိခြင်းတွေနဲ့မိတ်ဆက်ဖို့သွားရင်း
တမေ့တမောနေလို့ ငါ ရူးသွားမှဖြင့်
အလို့လိုလေးတွေ တွေးတော
သြော်
တရေးတမောအိပ်အုန်းမှပါလေ


မောင်ရေခဲ
 


ကြောက်နဲ့ ခင်လေးငယ်

** နေညိုချိန် 
     တိမ်မတောက်ပေမယ့် 
     ပျိုကြောက်တဲ့ 
     ညောင်ပင်အောက်
     လျှောက်ပါနဲ့လေး

** ညောင်ပင်အို စိုင်းညို့ညို့အောက် 
      ရွှေစွန်ညို တို့တွေဝဲမှ သြားတာပေလး 
     တကယ်ဆို ညောင်ညိုအောက်ဟာ 
     ခင်ခင်ပျို သရဲကြောက်ဖို့ 
     ဟုတ်ဘူးကွဲ့လေး

** ဝိုင်းဝိုင်းအုပ် ဒီလူကြီးက 
    စိုင်းစိုင်းအုပ် ဒီအဖြစ်ကို
    နှစ်သက်ကွဲ့လေး

** သူ့ဆီကိုဝင်ခိုလုံက 
     အေးမြမြ ဒီရေဓာတ်နဲ့ 
     တေးလှလှသူသီပြဖို့ 
    စောင့်ရှာသတဲ့လေး

** ဒီလူတွေ သူသာယာမွ 
    အလူလူအမောပြေချဖို့ 
    ဘဝဇောသူခွါချတယ်
   ကြောက်ပါနဲ့လေး ....
                                     မောင်ရေခဲ (အဝတ္နီ)

 ဝန်ခံချက် ။
http://www.malaysiaonlineradiomedia.com/2012/11/blog-post_30.html ..မှာဖော်ပြဖူးပါသည် ။

အိပ်မက်ညည်းသံ

*** တိတ်တခိုးပြိုကျ
       ကြိတ်ပိုးငိုရတဲ့မြစ်တစ်စင်း
       ဘယ်ချိန်မှထွန်းလင်းနိုင်မှာလဲ
       အလဲလဲ အကြဲကြဲ
       ကံကြမ္မာအလွဲ ဘဝအလွဲတွေကြား
       ဒဏ်ရာအမှာတွေအထပ်တယ် ။

*** ဘယ်သူပိတ်ပင်ခဲ့တာလဲ
       အနီရောင်မြစ်မှာ ချစ်ခြင်းတွေမစီးဆင်းဖို့
       အလွှာခြင်းတွေ မချုပ်စပ်ဖို့
       ရက်လုပ်ဖို့ခက်စေခဲ့တာ
       ခုတော့
       ကမ်းမရှိတဲ့မြစ်မှာ ချစ်ခြင်းတွေအကြိမ်ကြိမ်သေဆုံးတယ် ။

*** အချိတ်အဆက်
      အလိပ္လိပ္တက္လာတဲ့စကားသံ
      လည်ဝမှာလျှံကုန်ပေါ့
      ရှေ့တိုးဖို့မလွယ် နောက်ဆုတ်ဖို့အခက်
      ထက်နေခြည် - ဆိုတဲ့ သီချင်းပဲညည်းလိုက်ချင်တယ်
      နောက်ဆုတ်ဖို့ ကြိုးစားရင်းးးးးးးးးးးးးးးးး

*** တိတ်တခိုးငိုရ
       တစ်ဆစ်ချိုးပျော်ရ
       ရောရမ်းကာတမ်းတ လိုက်ချင်တယ်
       အပျော်တမ်းဖြစ်နေတဲ့ငါ့ဘဝကို
       စိတ်လိုက်တမ်းမကစားစေဖို့လေ

*** ဘယ်နတ်ဆိုးတွေကကျိန်စာတိုက်ခဲ့တာလဲ
       အသက်မဲလောင်တိုက်သွင်းခဲ့တဲ့ကံကြမ္မာနဲ့
       အလှမ်းကွာဝေးခဲ့တဲ့နင် နဲ့ ငါ
       စိတ်မညစ်ကြေးနော်
       ဒို့
       ရင်မဝေးသေးပါဘူး ။

*** အနေလဲဝေး ရင်လဲဝေးမှဖြင့်
       အတွေးတွေဗျောင်းဆန်ခတ်
       စိတ်ထောင်းတိုင်း ကိုယ်ကြေတယ်
       ပျိုရွယ်မယ်တောင်မကြံရသေးတဲ့ ဒီပန်း
       လန်းဆန်းဖို့ခက်ခဲ
       ဂယက်ထဲပြုတ်ကျ
       ခုတော့
       ဒုက္ခ ...လို့ပဲညည်းရတော့မယ် ။


                                                          မောင်ရေခဲ
    

နံရံ ရဲ့ တစ်ဖက် က မျက်လွှာ

*** မသိချင်ယောင်ဆောင် အလွှဲအမှားတွေနဲ့
      က်ား ကစားနေ
      လွှားကနဲ့ခုန်အုပ်
      မတုန်မလှုပ် နေခဲ့တာ
      ငါ မသိလို့မှ မဟုတ်ဘဲ ။

*** မလှုပ်တလှုပ်အပြုံတွေ
ဝေနေအောင်ပြုံး
ထစ်ချုံးချမယ့်မိုးလို
 ရေခိုးတွေ စုနေတာ
ငါ မသိလို့မှ မဟုတ္တာ ။

*** အပျော်တွေ သွန်းချ
ယွန်းလာတဲ့
ဟိုးးး နေလုံးကြီး 
အပြုံးကြီးပြုံးနေတယ်လို့ပြောရင်
ဘယ္သူမွ မယုံတာ 
မသိလို့မှ မဟုတ်ဘဲ ။

*** တစ်လမ်းသွားထဲ လျှောက်မိ
ချိ့ နဲ့ နေတဲ့ခြေလှမ်း
ရဲသွမ်းသွေးပြတဲ့ မျက်နှာဖုံး
လူလုံးပြဖို့ခက်နေတာ
မသိလို့မှမဟုတ်ဘဲ ။

*** ဟို အကြောင်း ဒီ အကြောင်း
ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ်
အသစ်အသစ် အစားထိုး
မရိုး မအီနိုင်တဲ့ ခေတ်ထဲ
ရယ်ရယ်ပြနေရတာ
မသိလို့မှမဟုတ်ဘဲ ။

*** မသဲ မကွဲနဲ့ လြဲလြဲ သွားတတ်တဲ့ ချည်ငင်
အလွင်ဆုံးဖြစ်အောင်မွမ်းမံ
တွန်းကန်အား တစ်စုရဲ့ ညီမျှခြင်းကို
မသိလို့မှ မဟုတ်ဘဲ ။

*** သာကြောင်းမာကြောင်း သတင်းကလေး
အတင်းအဖျင်း ဖြစ်ဖြစ်သွားတဲ့သူရို့ကြား
လူကို တို့တို့ သြားတာ
မသိလို့မှ မဟုတ်ဘဲ ။

*** မသိခြင်း
မသိခြင်း
လူ ရယ်ချင်အောင်ပြောတတ်တဲ့စကား
အတောသတ်ဖို့ခက်နေတာ
မသိလို့မှမဟုတ်တာ ။

*** တစ်ခါ တစ်ခါ သိခြင်းတွေက
မသိခြင်းအဖြစ်ပြောင်းပြောင်းသွားတော့
လောက က နေပျော်လာတယ်
ဘာဖြစ်လဲကွယ်
ငါ မရွိလဲ မင်းပျော်နေမှာတွေးတာပဲ
အတ္တမဲ့ ...လို့တော့ထင်တာပဲလေ
ဒါတွေကတော့ မသိကိုမသိတာထင်ပါ့ ။



မောင်ရေခဲ