Tuesday, July 3, 2018

လူႀကီးမေလးဖတ္စာ

{ ၁ }

ဟင္းေနာ္ ... လုိ့ ေျပာ႐ုံးရွိေသး
ကုိယ့္ေႏြရြက္ေတြက ေႂကြလုလု
ကယုကယင္ျဖစ္ေနတဲ့စိတ္သြားေလးေတြ
မင့္အၿပဳံးမွာအသက္ဝင္တယ္

လူႀကီးမေလးတစ္ေယာက္လုိ
မွာတမ္းရွည္ဖတ္တဲ့အခါ
နားစုိက္စုိက္ေထာင္ထားရတယ္
ကုိယ့္ေျမမွာလင္းတဲ့ၾကယ္ကေလး
အသက္တမွ်လင္းလက္ပါေစလုိ့ပဲ
အႀကိမ္ႀကိမ္ဆုေခြၽလုိ့
ခူးမိတဲ့အခ်စ္တုိင္း လြမ္းစဖြယ္

က်ေနာ့္မွာ အိပ္မက္တစ္ခုရွိရဲ႕
ထုိအိပ္မက္မွာ လူႀကီးမေလးဝိညာဥ္ရွိရဲ႔
မနက္လင္းတုိင္းသစ္တဲ့ေရမွာ
ညီမေလးမ်က္ႏွာရွိတယ္ကြဲ႕
လူႀကီးမေလးရဲ႕

အိပ္မရျခင္းေတြေပြ႔ပိုက္လုိ႔
ညဥ့္ဟာနက္သည္ထက္နက္လာၿပီ
သိပ္လြမ္းေၾကာင္းေျပာဖုိ႔
မ်က္လုံးဟာအိပ္တန္းမတက္ႏုိင္ဘူး
လူႀကီးမေလးေရ
ၿငိမ္းခ်မ္းၾကည္သာခ်မ္းျမပါေစ

ငါမ႐ွိေတာ့တဲ့အခါ
မင္းအျပဳံးေတြလွပေစခ်င္ရဲ႕
ဘဝႏွစ္ခု အိပ္မက္ႏွစ္ခု
တယုတယေမြးယူထားတဲ့ခ်စ္ျခင္းႏွစ္ခု
ေနမေကာင္းျဖစ္လာတဲ့အခါ
နဖူးေပၚက ဆံစေတြငုိေႂကြးေနၾကလိမ့္မယ္

ေနေရာင္သာတဲ့ေရာင္ျခည္ဦးေတြ
လူႀကီးမေလးဆီ တုိက္႐ုိက္က်ေရာက္ပါေစ
ပန္းပြင့္ဟာ သူမျမင္လုိက္ရမွီ
ပါသြားတဲ့ဝတ္မႈံကုိခ်စ္သလုိ
အခ်စ္ေတြ႐ွိရဲ႕
ဆည္းဆာဟာ ငါ့ကုိေငးေနတယ္ကြဲ႔
လူႀကီးမေလးရဲ႕

တိမ္ေတြဟာ
ငွက္အေတာင္ကုိျဖတ္တုိက္ေနတယ္
ကုိယ့္မွာ ငွက္ကေလးမ်ားအနာတရျဖစ္ေလမလား
ေတြးစိတ္နဲ့စိတ္ေတြပူလုိ့
ရာသီဥတုေတြထိနာဖ်ားတယ္

လူႀကီးမေလးရယ္
ဒုကၡတရားေတြထိေတြလာတဲ့အခါ
ျမက္ပင္႐ုိင္းေတြေအာက္မခုိလွဳံပါနဲ႔
႐ုိးတံနဲ့လုံၿခဳံမွဳမညီမွ်တဲ့အခါ
ရင္မခ်ိသူဟာ ငါ ျဖစ္ရဲ႕

နာလုိခံခက္တဲ့ေလတုိက္ႏွဳံးဟာ
ဝန္းက်င္နဲ့ထိစပ္သူတုိင္းရဲ႕ဖတ္စာပဲ
စာမ်ားမ်ားက်က္ေနာ္ညီမေလး
ဘဝေက်ာင္းမွာသင္႐ုိးမရွိေတာ့
စာက်က္ေဖာ္အျဖစ္ကုိယ္ရွိခ်င္တယ္

ညီမေလးေရ
ယဥ္းေက်းမွဳေတြက႐ုိးရာေတြပ်က္တဲ့ေန့
တိမ္ဟာ အိပ္မက္ကုိေဖာက္သတဲ့
အိပ္မက္မက္ေနေၾကာင္းကုိ အိပ္မက္သူဟာ
ကုိယ္တုိင္ျပန္ၾကည့္ေနပုံမ်ား
လိပ္ျပာအျဖစ္နဲ့ညီမေလးအနား
ဆန္းၾကယ္ပုံျပင္ေတြထုိင္ေျပာေနမိတယ္

အနီးနားရွိခဲ့ၾကသလုိ အေဝးမွာ
အေဝးမွာရွိၾကသလုိ အနီးမွာ
လူသတၱဝါတုိ့ခရီးတုိင္းျဖတ္ရတဲ့မုိင္တုိင္ေတြ
အကုန္လြန္လာတဲ့အခါ
ငါကုိခ်စ္ပါ
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျဖတ္သန္းပါ
ခရီးဟာ တုိေတာင္းလွခ်ည္ရဲ႕

ညီမေလးေရ
မင့္ဟာ ေခါက္သိမ္းလုိ့မရတဲ့နတ္သမီးျဖစ္တယ္
မၿပီးဆုံးေသးတဲ့စာပုိဒ္ေလးထဲ
ညီမေလးအၿပဳံးထည့္ထားတယ္
မျပည့္စုံတဲ့ဝါက်ေတြထဲ
ညီမေလးႏွဳတ္ခမ္းစူစူေလးထည့္ထားတယ္
ညီမေလးရယ္
လူႀကီးမေလးရယ္
ကုိယ့္အသံဟာ မင့္ဆီမွာတိမ္ဝင္ေနရဲ႕ ။

{ 2 }

နားညည္းလုိက္တာ လုိ႔ေျပာတုိင္း
ကုိယ့္ရင္ဘတ္ဟာခ်ိနဲ႔ေနတယ္
မ်က္ရည္တစ္ကမ္း အလြမ္းတစ္ခန္းဟာ
ကုိယ္တုိ့အခ်စ္သက္ေသေတြေလ
လူႀကီးမေလးရဲ႕

ၾကယ္ကေလးေတြအိပ္တန္းတက္လုခ်ိန္
ကုိယ့္မွာအလြမ္းေတြနဲ့ခမ္းနားလုိ့
တုန္လွဳပ္ေနတဲ့ေျခေထာက္ေတြလူးလားေခါက္တုန္
သူမ မုန္းမွာ စုိးထိတ္သတဲ့ေလ

မုိးတိတ္ခ်ိန္ကုိေစာင့္ေနတဲ့ပုရြက္ဆိတ္ကေလးလုိ
အိပ္မက္အႀကီးႀကီးမက္ထားသူပါ
လူႀကီးမေလးမ်က္ရည္ေတြနဲ့
ေတာင္ပုိ့ထဲမဝင္နိဳင္တဲ့ ျခသူငယ္ပါ

တိမ္ေရာင္တိမ္လိပ္တုိ့ေဆာ့ကစားခ်ိန္
မုိးသည္းထဲကထိတ္လန့္ေနေၾကာင္းကုိေတာ့
ဘယ္သူမွမသိလည္း ဆုေတာင္းေနမိတယ္
ေနေကာင္းထုိင္သာရွိပါေစ

လူႀကီးမေလးေရ
ဖတ္စာထဲမပါတဲ့
ငါ့ခ်စ္ျခင္းဟာ
ေဟာ့ဒီစာသားေတြသာဖတ္ၾကည့္ကြဲ႕

ဘာသာမျပန္တတ္တဲ့ယုန္ကေလးဟာ
ကုိယ္သာျဖစ္ေၾကာင္းကုိေတာ့
စာသားထဲမဝင္ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္ေတြေလ ခ်စ္
စိတ္ေကာက္ျခင္းဟာအသက္ရွည္သတဲ့
မ်ားမ်ားစိတ္ေကာက္ပါ
မ်ားမ်ားခ်စ္စိတ္ေမြးပါ
ကုိယ့္အသက္ဟာ မင့္တုိင္းျပည္ျဖစ္ေၾကာင္း
ေဟာ့ဒီလုိခ်ေရးလုိက္ရတာပါ
မ်က္ရည္တိတ္လုိ့အိ္ပ္ေပ်ာ္ပါေစကြယ္ ။

{ ၃ }

မုန္းတယ္တဲ့
တိမ္ေတြငုိပြဲမွာ ၿငိမ္သက္ခဲ့
ေလျပင္းေတြအထဲ သူမ ခ်မ္းစိမ့္ေနမလားလုိ့
စုိးရိမ္စိတ္နဲ့သိမ္းထုပ္ခဲ့
စီးကရက္ေတြသိပ္ကုန္တာပဲ
သူမကုိမေျပာျဖစ္ခဲ့ပါ

မ်က္ရည္အလြင့္မွာတရားဓမၼတီးလုံးစတယ္
မုိးၿခိမ္းသံအထဲ ကုိယ္ေခါင္းငုံ့ထားပါတယ္
ငါခုိက္တဲ့အရိပ္ကေလးအေငြ႕မပ်ယ္ပါေစေၾကာင္း
ဆုေတာင္းထဲထည့္ေမတၱာပုိ့ျဖစ္တယ္

ကုိယ့္ရဲ႕အမွန္တရားမေလးေရ
အရာရာမေသခ်ာဘူးလုိ့နားလည္တတ္တဲ့ကုိယ့္မွာ
နားမလည္တတ္တဲ့မ်က္ရည္ေတြနဲ့
နားမလည္တတ္တဲ့အလြမ္းေတြ
ၿပီးေတာ့
နားမလည္းတတ္ဘဲ ဥၾသသံကုိနားေထာင္ေနမိတယ္

အလြမ္းေတးတဲ့
သူလည္းအေဖာ္မဲ့သြားလုိ့ေနမွာပါေလ ။

{ ၄ }

အခ်စ္ကုိ ခ်စ္တယ္လုိ့ေျပာေတာ့
နားမၾကားဘူးတဲ့
လြမ္းလုိက္တာဆုိတဲ့အသံ
မင့္ဆီလွမ္းပုိ့ေတာ့
နားကန္းသြားၿပီတဲ့
ဟုတ္တယ္
တကယ္ဆုိအခ်စ္ဟာ
အကုန္ကန္းမွပြင့္တဲ့ပန္းပဲ

အကန္းကုန္တဲ့အခါ
လန္းတဲ့အပင္ပဲ
ဘယ္လုိအကန္းေတြလဲ
ဘယ္လုိအကန္းကုန္ၾကမလဲ
သဝန္တုိျခင္းမွာလဲ အလွတရားရွိတယ္ကြဲ႕
လူႀကီးမေလးရဲ႕

မင္း
ပုဇင္းရင္ကြဲေတးေလးေတြကုိနားေထာင္ပါ
ကုိယ့္ကုိလည္း ကုိယ္ခ်င္းစာပါ
အခ်စ္ဆုိတာ ခ်စ္မွလွတဲ့တရားေလ
စာကေလးေတြရဲ႕ က်လိက်လိအသံေလးေတြ
ကုိယ့္နားထဲတုိးဝင္လာတယ္
မင့္အသံလားလုိ့ကြယ္
ကုိယ့္မွာ အလန့္တၾကား ။

{ ၅ }

အထင္​လြဲမႈရဲ႕နိဂုံးတုိင္​း
မလွပတတ္​တာသိရဲ႕သားနဲ႔
လူႀကီးမ​ေလးရယ္​
ဒီမွာ အိပ္​မက္​​ေတြ အခ်ိတ္​အဆက္​မမိျဖစ္​​ေပါ့

ညဥ္​့ငွက္​သံ​ေတြနဲ႔အ​ေဖာ္​ျပဳ​ေနတဲ့ည​ေတြ
မ်က္​လုံး​ေတြ သိပ္​​ေစ်းစစ္​တာပဲ
ခု​ေတာ့
အိပ္​ပ်က္​ည​ေတြမ်ား​ေပါ့
သံစဥ္​​ေတြ
အလြမ္​းကုိဖက္​ အိပ္​ငုိက္​ၾက​ေပါ့
လြမ္​းတယ္​

စိတ္​မပ်က္​လုိက္​ပါနဲ႔
စိတ္​
မပ်က္​လုိက္​ပါနဲ႔
မ်က္​စိ​ေတြလဲ​ေပကလပ္​​ေပကလပ္​ျဖစ္​​ေနၿပီ
အလြမ္​း​ေတြလဲဆိပ္​ကမ္​းမဲ့​ေနၿပီ
ခ်စ္​​ေရ
လူႀကီမ​ေလး​ေရ
​ေခၚသံ​ေတြအထဲအလြမ္​း​ေတြထည္​့ထားပါတယ္​ကြယ္​
မင္​းဆိပ္​ကမ္​းဟာ ငါ့အသက္​ပါပဲ ။

{ ၆ }

​ေလ​ေျပ​ေလညႇင္​းဟာ ပ်င္းရိေလးကန္​လုိ႔
ပူျပင္​းတဲ့ရာသီဥတုကုိ​ေသာက္​ခ်​ေနတယ္​
သန္​း​ေဝ​ေနတဲ့အလြမ္​းတမ္​းခ်င္​း​ေတြဟာ
စိတ္​ဖတ္​စာမ်က္​ႏွာ​ေတြပါပဲ

လမ္​း​ေတြဟာ
လူသား​ေတြကုိငတ္​သတဲ့
ၿငိမ္​ခ်မ္​း​ေရးဟာလည္​း
လူသား​ေတြျပန္​ငတ္​တဲ့စာမ်က္​ႏွာပဲ

လူႀကီးမ​ေလး​ေရ
သက္​ျပင္​း​ေတြခုိး​ေသာက္​ရတဲ့တိမ္​​ေတြထဲ
ကုိယ္​ဟာ အသက္​႐ွင္​သူပါ
လမ္​း​ေလွ်ာက္​​ေနတဲ့​ေျခ​ေထာက္​​ေတြကလဲ
ကုိယ္​့ရဲ႕အိမ္​ပါ
အိမ္​​​ေျပး​တစ္​​ေယာက္​ရဲ႕အတၳဳပၸတၱိ​ေတြထဲ
သိမ္​ငယ္​မႈ​ေတြ​ကုိအိပ္​​ေဆးတုိက္​ပစ္​ခဲ့တယ္​
လြမ္​းတယ္​ကြယ္​ ။

{ ၇ }

သက္ရွိအေႏြးထည္ေလးဟာ
လူျကီးမေလးျဖစ္တယ္
အိပ္မက္ထဲေဇာက္ထုိးက်တဲ့ျပဇာတ္မွာ
ထမင္းလုံးတေစၧေတြက
ငါ့ကုိဟာသလာေျပာတယ္
အခ်စ္ကခ်စ္ေနဖုိ့သာအဓိကပဲမဟုတ္လား

ေနေရာင္ျခည္ထဲပါလာတဲ့
ျမူမွဳံေလးေတြသတိထားမိသလုိရွိတဲ့အခါ
ကုိယ့္ကုိအဲဒီလုိသတိရပါ
ေပ်ာက္ကြယ္ပ်က္လြယ္ရွိတဲ့တိမ္ေတြထဲ
ကုိယ္ကလူျဖစ္လာသူပါ

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေနပါ
အသိပညာေတြကုိခ်စ္ပါ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအေျကာင္းေတြးတဲ့အခါ
ကုိယ္တုိ့ဟာဆုံရန္ခက္တဲ့မ်ဥ္းကေလးေတြပါပဲ

လူျကီးမေလးေရ
တိမ္ေတာက္ခ်ိန္မဟုတ္တဲ့ေဆာင္းရာသီမွာ
သက္ရွိျခုံေစာင္တစ္ထည္ဟာ မင္းသာျဖစ္တယ္
စိတ္နဲ့ခ်ိတ္လုိ့ရတဲ့ခ်ိတ္ကေလးဟာ မင္းသာျဖစ္တယ္
ဆီမီးတုိင္ကေလးထြန္းညွိမယ္
အရွိန္ကုန္သြားတဲ့အထိအတူတူေငးခ်င္မိေတာ့တာပါပဲ ။

{ ၈ }

ေျကြက်လာတဲ့ခေရပန္းကေလးေတြမွာ
အေငြ႕ပ်ံေနတဲ့အလြမ္းေတြပါတယ္
နိမိတ္ဆုိးေတြနဲ့ကမ႓ာေလာကမွာ
မင့္ဟာ ကုိယ့္နိမိတ္ကေလးပါပဲ
အဲဒီနိမိတ္ရဲ႕ဝိညာဥ္ဟာ
ကုိယ္ျဖစ္ရဲ႕

အိမ္ေျမာင္စုတ္ထုိးတဲ့အခန္းေလးထဲမွာ
လာဘ္တိတ္ေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္
မလုိအပ္ဘူးလုိ့ယူဆမိတဲ့လုိအပ္မွဳေတြပါ
ငုိစရာရွိရင္လည္းတိတိက်က်ငုိပစ္ဖုိ့အသင့္ပဲ
မာယာေတြမလႊမ္းျခံဳတတ္သူေလ

အခ်စ္ဦးတုိ့ကမၸည္းေက်ာက္စာမွာ
လူျကီးမေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္
တိတိက်က်ခ်စ္ခဲ့တာပါခ်စ္ရယ္
ကမ႓ာေျမျကီးဟာတည္ျငိမ္လုိ့
ေငးမိတဲ့ေရျပင္ကလည္းတည္ျငိမ္လုိ့
ဘာမွစကားမဆုိျဖစ္ခဲ့တာကလည္း
မင့္အသံဟာ ကုိယ့္ရင္ဘတ္ျဖစ္လုိ့ပါပဲ
တကယ္ပါ
တကယ္ေတာ့စကားလုံးပါမဲ့ခဲ့သူပါေလ ။

{ ၉ }

မင္းစိတ္ေကာက္တဲ့အခါ
မင့္အသံေလးကအစ မ်က္ႏွာေပါ္မွည့္ကေလးအဆုံး
အိပ္မက္ထဲထိစုိးမုိးလြန္းတယ္

ဘာကုိလဲလုိ့မေတြးျဖစ္ဘဲ
စိတ္ေအးျကည္သာျဖစ္ေစလုိျခင္းပါပဲ

မင္းစိတ္ေကာက္တဲ့အခါ
အိမ္ေဘးကႏွင္းဆီပန္းရုံကေတာင္
ရနံ႔မထုတ္လႊင့္ေတာ့သလုိ
တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လုိ့

မင္းစိတ္ေကာက္တဲ့အခါ
ညမွာသာေနတဲ့လမင္းျကီးလည္း
ကုိယ့္ရဲ႕ေခါင္းငုိက္စုိက္ျဖစ္ပုံနဲ့
သူလည္းအထီးက်န္လုိ့

ျကယ္ကေလးေတြရဲ႕ပုံျပင္ထဲမွာ
လူျကီးမေလးအေျကာင္း
တစ္ခုတ္တရေျပာေနျကသတဲ့
ကုိယ္ကေတာ့
မင္းစိတ္ေကာက္ပုံမွာ
အတုံးအရုံးလဲျပိုလုိ့

သဘာဝတရားရဲ႕ေသခ်ာတဲ့အေျကာင္းတရားမွာ
မင္းဟာ
ကိိုယ့္ရဲ႕ေသခ်ာျခင္းတစ္ခုျဖစ္ေလရဲ႕ ။

ေမာင္ေရခဲ
{ 12/3/2017 - မွ - 20/11/2017 ထိ }

Friday, January 8, 2016

ဒီလိုပါပဲ


မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေဝးတယ္ေပါ့
ဒီလိုေလးေဝးၾကတာေပါ့
အေတြးနဲ႔
သံသယနဲ႔
တိတ္တိတ္ေလးေဝးၾကတာေပါ့
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ။


ေမာင္ေရခဲ
16/12/2015

အလင္းအိုငွက္


ဗာဒံရြက္တို႔သန္းေဝခ်ိန္
အလင္းေရာင္တပ္သားႀကီးဟာ
အလိုမတူစြာလက္နက္ခ်ေပါ့
အရသာဟာ
လွ်ာေပၚျမသြားခဲ့
တိမ္ဖံုးေနတဲ့မ်က္စိနဲ႔ ဆည္းဆာခ်ိန္ကိုေငးမိပါတယ္

သာစြတကား ။



ေမာင္ေရခဲ
20/12/2015

အလြမ္းရိပ္ၿငိမ္


႐ိုးမရႊဲရႊဲစို
အငိုဓာတ္ရိပ္ဖမ္း
မလြမ္းသူဘယ္ခါရိွႏိုင္ပ
မ်က္ရည္စမ္းစမ္း

တိုးတိုးေလးႀကိတ္ငို
စိတ္ညိဳခ်ိန္လငပုတ္ဖမ္း
စိတ္မွန္းခ်ိန္အတိတ္ဆီကိုလ
ဆ,လွ်က္ကယ္လြမ္း

လြမ္းလို႔ငို တ,လွ်က္လြမ္း
ဘယ္ကမ္းဆီဘယ္လိုမွန္းေသာ္လည္း
ေတာင္ရိပ္ညိဳသည္နေဘးမွာ
ေငးလို႔ ျမည္တမ္း ။



ေမာင္ေရခဲ
7/7/2015

Wednesday, July 16, 2014

က်င္းဝက ခ်စ္စိတ္

ခ်စ္စိတ္နဲ႔ပံုတူ ကူးၾကည့္တာပါ
နာမည္မတပ္လိုက္ပါနဲ႔
ခံစားခ်က္ေတြေပါ့သြားမွာစိုးလို႔

အမ်ဳိးအစားေတြနဲ႔
ဇယားခ်မျပပါနဲ႔ဗ်ာ
ရင္ဖံုးအက်ႌ  မွာ
အေသအခ်ာတပ္ထားတဲ့ ရင္ထိုးတံဆိပ္ရိွတယ္

က်မ္းႀကီး က်မ္းငယ္ေတြနဲ႔
က်ဳပ္ကို ခဝါခ်ဖို႔မေျပာပါနဲ႔ဗ်ာ
နဳတ္တိုက္ရြတ္ခဲ့ရတဲ့ေခတ္ေတြကို
အားနာလြန္းလို႔ပါ

အနာျမင္ရဲ႕သားနဲ႔
အနာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး မခနဲ႔ပါနဲ႔ဗ်ာ
ခင္ဗ်ားကိုမွာအနာရိွတိုင္း
အႀကီးအေသးတိုင္းျပေနေသး
အနာျဖစ္ေနဖို႔ပဲလိုတာမဟုတ္လား

အသက္ႀကီးတာနဲ႔ငယ္တာ
ခ်ိန္ထိုးဖို႔ထက္
လူျဖစ္ လူပီသေနဖို႔ မဟုတ္လား

တစ္ခါ တစ္ခါ ဇရာက အခ်ိန္ငယ္တဲ့
သစ္ရြက္ကိုဖိနင္း
အယ္ဒါ
ေပ်ာ္စရာတဲ့

လူျဖစ္ၿပီး လူပီသဖို႔မဟုတ္လား
ခ်စ္စိတ္နဲ႔ ပံုတူကူးၾကည့္တာပါဗ်ာ
နာမည္ေတာ့မတတ္လိုက္ပါနဲ႔ ။         ။

                              ေမာင္ေရခဲ ( အဝတ္နီ )


Posted via Blogaway

Thursday, July 3, 2014

မႏၲေလး

ေသာက္ေရအိုးေအာက္က
ခပ္ေဆြးေဆြးသစ္သားေလးက
မင္းေပါ့

ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ
ေတြေဝစြာ ငဲ့ၾကည့္ေနမိတုန္း
အသားထြင္းမ်က္ရည္ေတြက
ဒူးေထာက္ေမာ့ၾကည့္
အဲဒါ ငါတို႔ေလ ။   ။

                         
                   ေမာင္ေရခဲ ( အဝတ္နီ )


Posted via Blogaway

Sunday, June 29, 2014

မီးေတာက္ဆုပ္ကုိင္ခဲ့မိတဲ့ ညေနခင္း

အၾကင္နာလက္လက္နဲ႔ျပဳစား
အစဥ္ထာ၀ရ ေတြနဲ႔ထုစစ္ထား ့
ရင္ မီးပြားေတြေတာင္ပုံယာပုံ
ေတာင္ျဖစ္ေပါ့
ငါဟာ
အခ်စ္
အစစ္
မကြဲျပားတ့ဲ
တံလွ်ပ္တစ္ခုပါ မိငယ္
ကလူ က်ီစယ္ရာလႈပ္ယိမ္း
အသိမ္းအႏုတ္မကြၽမ္းက်င္တဲ့
ကြၽမ္းသမားလုိ
အသဲထပ္ျခမ္းခြဲေရာင္းစာမိခဲ့တဲံ့့
သံစဥ္ဖန္တီသူလုိ
အရာမထင္ခဲ့ေပါ့
ျဖဴစင္မႈဆုိတာ
ရုိးမယ္မဖြဲ႕တတ္ဘူးဆုိတာ
ငါ 
ကလူ က်ီစယ္ရာလႈပ္ယိမ္း
အသိမ္းအႏုတ္မကြၽမ္းက်င္တဲံ
ကြၽမ္းသမားလုိ
အသဲထပ္ျခမ္းခြဲေရာင္းစာမိခဲ့တဲံ့့
သံစဥ္ဖန္တီသူလုိ
အရာထင္ခဲ့မိေပါ့
ခုေတာ့
ဒီဇင္ဘာနွင္းေတြ
မိုးေတြလုိတစ္ျပဳိင္းၿပိဳင္းျပဳတ္က်
ႏုတ္မရတဲ့ဆူးေတြၾကား
တကယ္ေတာ့
ငါႏြံနစ္ခဲ့သူပါ
              မိငယ္   ။    ။    ။

ေမာင္ေရခဲ ( အဝတ္နီ )

ငတ္မြတ္တဲ့ေန႔စြဲ

အလြမ္းဖြဲ႕ဖြဲ႕ခဲ့မနက္ခင္း
ရင္ရင္းစားျပန္ရလိုက္သလို
ၾကည္ႏူးေရာင္ျပျပကိုခ်လို႔
ေနျခည္ႏုႏုမွာ စုရပ္ျပေတာ့
မသပ္ရပ္ေပမယ့္
ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္
လြမ္းစရာ

နဂိုကမ္းမွာမရပ္လို႔
ေရာ္ရမ္းမလြမ္းေတာ့ဘူး
ေခ်ာ္ရည္လမ္းေပမယ့္
ေမွ်ာ္ေစရာကမ္းမကပ္မိခဲ့ေတာ့
ခု
ေညာင္ညိဳစခန္းရပ္မိေပါ့

စိုစိုပို႔ပို႔ကင္းတဲ့
အေယာင္ေဆာင္တစ္ခ်ဳိ႕ကို
ရင္းစားအမွတ္နဲ႔ဝါးေခ်လို႔
အသားမေသေန႔ရက္မ်ားၾကား
ေကာ္ဖီခါးခါးနဲ႔ေလာင္းေၾကးထပ္
မသပ္ရပ္ေတာ့ပါဘူးေလ ။ ။ ။


ေမာင္ေရခဲ ( အဝတ္နီ )

ရာသီေကာ္ေဇာေပၚက မ်က္ရည္စ

မိုးေတြေတာင္ေဘာင္ဘင္ခတ္သြားတယ္မိငယ္
ငါ ရင္မခ်ိေပမယ့္
နင္တမင္မသိခ်င္ေဆာင္တာမဟုတ္ပါဘူးေနာ္
မဟုတ္ခဲ့ပါဘူးေနာ္

ငါအခါခါဆုေတာင္းေနတယ္
ဆုေတာင္းမိေနတယ္
ရိရႊဲေနတဲ့အပုတ္နံ႔ေတြကင္းဖို႔
ေျမျပင္မွာသလင္းရန႔ံေတြသင္းဖုိ႔
မွန္ကင္းေတြရနံ႔အဆင္းလွေစဖုိ႔ကအစေပါ့

တယ္လီဖုန္းေလးက
ငါတို႔အတြက္ေျဖသိမ့္စရာေလးေတြသယ္ေဆာင္ခဲ့ေၾကာင္း
နင့္ကိုနတ္ဆိုးေတြကျပန္မေျပာျပဘူးလား
နင္မို႔အ႐ူးစကားယုံတယ္

မိုးည
ေႏြည
ေဆာင္းည
ခ်စ္သမွ်ပတ္ပ်ဳိးကုိျပန္ဆုိစရာမလုိပါဘူး
ရင္ဘတ္ကခုထိအသစ္ႀကီးပါမိငယ္ရဲ႕

ေနထိုင္မေကာင္းျဖစ္တုန္းက
ငါမွတ္မိေသးတယ္
ရင္ခ်င္းနီးေနတဲ့ငါတို႔
ကံၾကမၼာကိုမခို႔တ႐ို႕ၾကည့္လို႔
ေဟာ့လိုေႏြညေတြကိုျဖတ္သန္းဖူးတယ

မလည္မဝယ္ကံတရားကုိ
ငါတို႔ေကာင္းေကာင္းျခယ္လွယ္ခဲ့ၾကတယ္ေနာ္
ကေယာ္ကေယာ္နဲ႔
နင့္ရဲ႕ေျပာင္စပ္စပ္မ်က္ႏွာေလး
ခုထိျမင္ေယာင္တုန္း
ငါကပဲ႐ံုးထြက္ေနသလား
နင္ကပဲျပဳံးျပနဳတ္ဆက္သလား
ငါ့ကိုယ္ငါျပန္ေမးေမးေနရတယ္

သြားေတာ့
ထြက္သြားလိုက္ေတာ့
တကယ္ေတာ့ငါမိုက္တာပါ
နင့္အရိပ္အပ္ခ်ည္စ ကို
တစ္စတစ္စမွ်ယူခ်င္မိတာေလ

ေလေျပေသြးတစ္ခ်က္ေဝွ႔မွာ
ငါကနင့္ရဲ႕က်န္ရစ္သား
တမင္ခ်န္မထားပါနဲ႔
တမင္ခ်န္မထားပါနဲ႔လို႔ငါအႀကိမ္ႀကိမ္ဆုေတာင္းမိေနရဲ႕. ။ ။ ။ ။


ေမာင္ေရခဲ ( အဝတ္နီ )

နင္ခင္းတဲ့ မနက္ျဖန္

ငါ့ေနရာေတြက
ရာသီေျပာင္းမွာပြင့္တဲ့ပုတ္သင္လိုပဲ
အေရာင္ေတြက
အခ်ဳိးအစားမက်ဘူး
ငါ့ရဲ႕သနပ္ခါးမေလးက
Block ဆိုတဲ့စကားနဲ႔
အရင္းႏီွးဆံုးဆက္ဆံတယ္ ။ ။
 
 
ေမာင္ေရခဲ (အဝတ္နီ)

အနဳတ္ျပတဲ့ ညေလးထဲကမိငယ္

အိပ္တန္းပ်ံသန္းမယ့္
တိမ္ျပာအိပ္မက္ကေလးက
မ်က္ရည္ စက္လက္ ထြက္သက္ကိုစတင္ေနၿပီ မိငယ္ ၊
ပ်ံပါေတာ့
ဝဲလိုက္ပါေတာ့
အျမင့္ကို ပ်ံရင္ေတာ့ ေကာ္ဖီခါးခါးေလးေသာက္သြားကြယ့္ မိငယ္ရဲ႕ ၊
အညႇာလြယ္တဲ့ စစ္သည္ေတးသြားေတြက
ဝုန္းခနဲ စည္သံဟိန္းမွျဖင့္ကြယ္
ငွက္သင့္ ရင္း ငွက္ဖ်ားပါေရာမိမေပါ့ ၊
္လြတ္လပ္လိုက္ပါေတာ့ ေမ်ာလြင့္လိုက္ေတာ့
ေျခရာေတြေကာက္လိုက္ေတာ့
အျမင့္ပ်ံငွက္ဆိုတာ
ေကာ္ဖီ ကိုေတာ့ႀကိဳက္ကြဲ႕
တစ္ေန႔တစ္ခါစစ္တုရင္ထိုး
မရုိးနဳိင္တဲ့ ျပကြက္တစ္ခ်ဳိ႕နဲ႔မိတ္ဖြဲ႕
ဒို႔ေတြ မေဝးနဳိင္တဲ့ နိမိတ္ေတြပါကြယ္

မ်က္စိတစ္ခ်က္မိွတ္ရင္ မင္းကန္႔လန္႔ကာႀကီးကဆီးမိုးေနေပါ့
ကိုယ္ထုတ္စည္းတိုးတန္းမကစားဘူး မိငယ္ ၊
စစ္သည္ေတာ္ေတြက်င့္ဝတ္နဲ႔
သာမေညာင္ည ကဗ်ာေလး
မင္းဆီ ျပႆဒါးဆန္ဆန္ေရာက္လာခဲ့ရင္
မင္းလက္မကမ္းလိုက္နဲ႔ေနာ္
ရင္းခ်င္းနီးတဲ့ျပယုဂ္လို႔သာ မွတ္ထင္ပါကြယ္ ၊
မငိုပါနဲ႔ မင္းမငိုပါနဲ႔
မနီးခဲ့တဲ့ လက္ေတြ ငါတို႔ေတြမွ မဆုပ္ကိုင္နဳိင္တာ
အ႐ုပ္ေရးလို႔ ဘယ္ထင္ပါ့မလဲမိငယ္ ၊
မိုးေတြညိဳ႕လာၿပီး
ငါမုန္းတယ္မိငယ္ ၊
မင္းနဲ႔ငါရဲ႕
လမ္းခြဲေတးကိုေပါ့ ။ ။


 ေမာင္ေရခဲ ( အဝတ္နီ )