ငါက ယတြာ အချေမှားခဲ့သူပါ
ငှက်ကလေးတွေကို လွတ်လပ်စွာပျံသန်းစေခဲ့ပြီးမှ
သစ်ပင်မစိုက်ဖူးလိုက်သူ လို
ဖုန်တောင်းယာစကာတွေကိုအစာရေစာကျွေးပြီးမှ
နတ်ကွန်းမဆောက်ဘူးလိုက်သူလို
တကယ်တော့
ယုံစားမှု့တွေကို အန်မထုတ်ခဲ့တာပါ
ငါ-လာခဲ့တာ လူ့လောက လေ
မျက်စိမရှိတဲ့မျက်စိတွေတပ်ဆင်ထားကြ
နားမရှိတဲ့နားတွေကို တပ်ဆင်ထားကြ
အစကဘယ်ရိပ်မိပါ့ မလဲ
တိတ်တိတ်ကလေးထွက်ပြေးပြေးနေတဲ့
ရိုးသားမှု့နောက်က မရိုးသားမှု့များ
မျက်ကြည်လွှာနောက်က
အနက်ရောင်မီးတောက်များ
အခေါက်ခေါက်အခါခါဖြတ်နင်းတော့
စိတ်ကိုစိတ်နဲ့အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ဝိညဉ်လို
မောလျ နွမ်းကျ
ငါက ယတြာ အချေမှားခဲ့သူပါ
အသက်မှားသွင်းမိတဲ့ ပညာမဲ့အတတ်သင်ဆရာလို
ကလေးချော့တေးအစား
သေနတ်ဆိုတာ.............
ဟစ်ကျွေးခဲ့တဲ့ တစ်ချိန်က သူ ကြီးလို
နှောင်းခေတ်မှာတော့
လူ့ကျင့်ဝတ်တွေကို ခ်ခ် ရောင်းနေကြတဲ့
ငှတ်တစ်သိုက်လို
လည်ချောင်းဝ မွာပဲ ပလုံစီရင်း
ကျွံဝင်သွားတဲ့ စကားလုံးတွေလိုက်ငေးနေရတဲ့
ငါ့အဖြစ်
တကယ်တော့
ငါက ယတြာ အချေမှားခဲ့သူပါ
ပိုးကြေး ပန်းကြေး အတွက်
ပန်းတစ်ခက်ကို လှမ်းသတ်ခဲ့တဲ့ နေ့ရက်တွေ
ပန်းပွင့်လှလှလေးတွေ ပန်ဆင်ခွင့်မရခင်ပဲ
ပန်းပွင့်ကကြွေနှင့်ပေါ့
အသူရာတွေနဲ့စစ်ခင်းခင်းနေတဲ့ သိကြားမင်းလို
ငါ့အတွေးတွေ အဝေးမမှုံရင်
ဒီ ကဗျာကို ငရုပ်စုံထဲထည့်ထောင်းမယ်
နောက်ဆုံးတော့လဲ
ရင်ဘတ်တွေ တလိပ်လိပ်အံကြိတ်လို့
အိပ်တန်းတက်မနက်တိုင်း မသာ မယာရွိခဲ့တာပါပဲ
အတုံးအရုံး တဲ့ အယ်ဒီအသံကြားရင်
ငါ ရင်နာလို့မဆုံးဘူး
ဘုံပျောက်ရင်း ရူးရူးသွားကြတဲ့
လက်ဖြန့်ခံတွေအတွက်ပေါ့
အလဲလဲ အကြဲကြဲ
ကိုငှက်ကြီး ရဲ့ တစ်နေ့စာအလွဲများသီချင်းကိုညည်းရင်း
ငါက
ငါက ယတြာ အချေမှားခဲ့သူပါ
မောင်ရေခဲ
