မြူတိမ်ကင်းတဲ့ည
ခပ်လွလွချတဲ့ခြေတစ်စုံ ရင်အုံတွင်းသက်ဆင်း
အခင်းအကျင်းစုံစီနဖာ တုန်ယီကာလှိုက်မောခဲ့ရ ။
မြူတိိမ်ကင်းတဲ့ည
ထယ်ထယ်ဝါဝါလင်းမြ အဆင်းလှတဲ့ရင်ခွင်နှစ်စုံ
အသွင်ကိုယ်စီခြုံလို့ ပန်ရောင်ကို်ယ်ရုံတစ်ခုက
မခို့တရို့ကြွေကျ ဒီည
သိပ်လှတယ် ။
မြူတိမ်ကင်းတဲ့ည
သောမနဿဝေဒနာတွေ တဖွားဖွားသွန်းချ လွမ်းရတော့မယ့် ဒီည
အနှစ်တွေအခါအခါ ထပ်ပေမယ့် ကံကြမ္မာလေအလွင့်မှာ
ကြွေလွင့်ခွင့်ရချင်ပါရဲ့ ။
မြူတိမ်ကင်းတဲ့ည
ရနံ့စုံပျံကျော် မောင်ဇော်ဂျီတို့ပျော်တဲ့ည အလွ အပ
သူရို့ဖန်ဆင်းခဲ့လေသလား ထွေရာလေးပါးသုံးသပ်တော့
အဆုံးသတ်အလွမ်းတစ်ပုဒ် သူရုပ်နဲ့သူ ဖန်းဆင်းတယ် ။
မြူတိမ်ကင်းတဲ့ည
နွဲ့နှောင်းသာယာကမ်ဘာလောက သြချလောက်အောင် တောထ
ဒီဘဝျပန္ဆုံပါ့မလား အတွေးနဲ့ရေး
အဆွေးတွေ အဝေးလွင့် ခပ်နင့်နင့် ရင်ဘတ်ကို
ဘယ်အတတ်တွေနဲ့ပြု့စား
ခုမ်ားမွ ငါ့ရင်ခွင်ခိုနား
ဒီည
ဘယ်မေ့ရမလဲကွယ် ။
မောင်ရေခဲ
1 comment:
တကယ္လွတဲ့ညကို.... ကဗ်ာေလးနဲ႕အတူခံစားခဲ့တယ္ဗ်
Post a Comment